Ραγδαία επιδείνωση των δεικτών υγείας, εμπόδια στην πρόσβαση
των ασθενών στις υγειονομικές υπηρεσίες και στην επιλογή φαρμάκων και
μείωση των εισοδημάτων είναι όσα καταγράφει έρευνα που διεξήχθη το
Μάρτιο και τον Φεβρουάριο του 2013 από....
την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας.
Στην ίδια έρευνα αναδεικνύεται και ο καθοριστικός ρόλος των υπηρεσιών
του ΕΟΠΥΥ που σε πολλές περιπτώσεις ασθενών δένει αντί να λύνει τα χέρια
των ασθενών.
Η έρευνα έγινε σε 1.600 ασθενείς και στόχος ήταν να μελετήσει τις
επιπτώσεις της οικονομική κρίσης στη χρήση των υπηρεσιών υγείας για
τέσσερα σημαντικά προβλήματα υγείας όπως είναι η υπέρταση, ο σακχαρώδης
διαβήτης ΙΙ, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και η άνοια.
Σύμφωνα με τα ευρήματα καταγράφεται μείωση περίπου 530 ευρώ
στο μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα, το οποίο διαμορφώνεται σε 1.115
ευρ με 8 στους 10 ασθενείς να αντιλαμβάνονται τη μείωση αυτή ως
ιδιαίτερα υψηλή και να δηλώνουν ιδιαίτερα απαισιόδοξοι για το μέλλον
τους, ενώ 2 στους 10 μείωσαν τη δαπάνη υγείας. Σε ότι αφορά τα γενόσημα,
υπάρχει ασάφεια αναφορικά με τις στάσεις και αντιλήψεις των ασθενών.
Αναφορικά με την ασφάλεια 4 στους 10 ασθενείς αναγνωρίζει τα γενόσημα
ως ασφαλή και ποιοτικά φάρμακα ενώ η χώρα προέλευσης αποτελεί
καθοριστικό παράγοντα για την αναγνώριση ότι ένα γενόσημο τηρεί
προδιαγραφές ασφαλείας και μπορεί να είναι αποτελεσματικό. Η αύξηση του
ποσοστού των γενοσήμων καθίσταται εφικτή μέσω της αλλαγής της
συνταγογραφικής κουλτούρας των γιατρών η οποία επιτυγχάνεται με
μακροχρόνιο σχεδιασμό και θέσπιση οικονομικών και άλλων κινήτρων.
Το φάρμακο για τον χρόνιο ασθενή είναι «μονόδρομος», με
αποτέλεσμα να μειώνει κάθε άλλη δυνατή δαπάνη για να μπορέσει να έχει
πρόσβαση σε αυτό. 9 στους 10 θεωρούν το φάρμακο ιδιαιτέρως σημαντικό για
τη διατήρηση του επιπέδου υγείας τους ενώ 6 στους 10 θεωρούν την άποψη
του γιατρού το πρώτο κριτήριο για την αλλαγή φαρμάκου. Αδιαμφισβήτητη
είναι και η σχέση εμπιστοσύνης με το φάρμακο το οποίο ήδη λαμβάνει ο
ασθενής και έχει ήδη ρυθμιστεί, μολονότι επωμίζεται πρόσθετο κόστος για
την αγορά του.
Το σύστημα συνταγογράφησης με βάση τη δραστική ουσία υπερθεματίζει
τον ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο του γιατρού στη ζήτηση των υπηρεσιών
υγείας, λόγω της ασυμμετρίας της πληροφόρησης μεταξύ των εταίρων, καθώς η
άποψη του γιατρού αποτελεί το βασικό κριτήριο για την αλλαγή
σκευάσματος. Μόλις 1 στους 10 άλλαξε το φάρμακό του και επέλεξε αυτό που
αποζημιώνει η κοινωνική ασφάλιση. Οι 8 στους 10 ασθενείς παρέμειναν στο
φάρμακό τους, μετά την εφαρμογή της συνταγογράφησης με βάση το INN, και
επωμίσθηκαν την πρόσθετη δαπάνη, περικόπτοντας κάθε άλλο δυνατό έξοδο.
Εντωμεταξύ, η αύξηση των ίδιων πληρωμών από τους χρόνιους
ασθενείς θέτει σημαντικά εμπόδια πρόσβασης. Παράλληλα αποτελεί
καθοριστική συνιστώσα μειωμένης συμμόρφωσης και κατά συνέπεια αύξησης
των ποσοστών απορρύθμισης. Οι χρόνοι πάσχοντες καταβάλλουν κάθε δυνατή
προσπάθεια κάλυψης του κόστους από ίδιες πληρωμές, γεγονός το οποίο,
ενδεχομένως να μην είναι εφικτό σε βάθος χρόνου, δεδομένης της σταθερής
ή/και αυξανόμενης οικονομικής επιβάρυνσης και της αναμενόμενης
επιδείνωσης των μακροοικονομικών δεικτών (ανεργία, εισόδημα).
Μιλώντας κατά την διάρκεια της παρουσίασης της έρευνας ο κοσμήτορας
της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος τόνισε πως «η
λήψη μέτρων καθίσταται επιτακτική καθώς η ανεπαρκής διαχείριση των
χρόνιων παθήσεων εκτός των επιπτώσεων στην υγεία του πληθυσμού ωθεί σε
αυξημένη ζήτηση δευτεροβάθμιων ( αύξηση των εισαγωγών >30%) και
τριτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας με άμεση συνέπεια την όξυνση της δαπάνης
και τον εκτροχιασμό του προϋπολογισμού υγείας. Οι χρόνιοι
ασθενείς λαμβάνουν μόνο το 56% της κλινικά συνιστώμενης υγειονομικής
φροντίδας. Η διάσταση και το μέγεθος της επίδρασης του φαινομένου αυτού
δύναται να αποτυπωθεί από τη διαφορά του μέσου κόστους περίπτωσης στην
πρωτοβάθμια φροντίδα η οποία υπολογίζεται σε 31,5 ευρώ (με 4,5-5,0
επισκέψεις κατά κεφαλήν ετησίως) και του μέσου κόστους περίπτωσης σε ένα
δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα η οποία ανέρχεται σε 2108 ευρώ».
defencenet.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου